Page 6 - Zuiderzee en Visserijverhalen
P. 6

Einde van de Zuiderzee


             Op 28 mei 1932 werd het laatste gat in de Afsluitdijk gedicht en daarmee
             kwam er een einde aan het bestaan van de Zuiderzee. De 32 kilometer
             lange waterkering is niet alleen een handige verbinding tussen Noord-
             Holland en Friesland, het beschermt ons ook tegen het woeste water
             van de zee.
             De aanleg van de Afsluitdijk begon in 1927. Er werd op vier plaatsen
             tegelijk gewerkt: vanaf de oever van Noord-Holland, vanaf de oever van
             Friesland en op twee gemaakte eilanden daartussenin. Op de bodem
             werden matten van gevlochten wilgentakken gelegd en daarop werden
             grote steenblokken gestort. En daar weer overheen kwam kleileem.
             Duizenden  arbeiders  hebben  met  blote  handen  dag  in  dag  uit
             meegewerkt aan de bouw.

             In 1932 was het dus zover, de Afsluitdijk was klaar! Het enthousiasme
             over de komst van de waterkering was groot. Het werd gezien als ‘een
             glorieuze overwinning in Hollands eeuwige tweestrijd met het water'.
             Maar  er  klonken  ook  andere  geluiden.  Op  de  dag  dat  de  dijk  werd
             gedicht hingen in veel vissersdorpen langs de Zuiderzee de vlaggen
             halfstok. Haring, garnalen en andere zoutwatervissen zouden geleidelijk
             gaan verdwijnen, dit betekende natuurlijk een groot probleem voor de
             vele vissers. En dat was niet alles, ook de van de visserij afhankelijke
             bedrijven als rokerijen, kuiperijen, mandenmakerijen, zeilmakerijen en
             scheepswerven zagen hun inkomsten dalen en moesten in hoog tempo
             de deuren sluiten.



             SCHEEPSTIMMERWERF NIEUWBOER SPAKENBURG
                                                               HOOFDTOREN HOORN
   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11