Page 10 - Zuiderzee en Visserijverhalen
P. 10

Zomaar twee vissersgezinnen

            Wie ook van de zee leefden waren Klaas de Waart en Jaap Stooker,
            beide  Marker  vissers.  Klaas  de  Waart  (1877-1916)  was  in  1908
            getrouwd  met  Lijsbeth  van  Riel  (1876-1916)  en  zij  hadden  twee
            kinderen: Simon (geboren in 1912) en Lobberig (geboren in 1914). Of
            Klaas een eigen botter had of als bemanningslid voer weten we niet.
            In het Bevolkingsregister vinden we als beroep visser opgegeven. En
            dat geldt ook voor Jaap Stooker (geboren in 1888), die als oudste broer
            zorgde voor zijn vijf jongere broers en zussen: Jan, Klaas Wolmet,
            Pieterje en Jannetje. Klaas en zijn gezin woonde op de Witte Werf en
            Jaap Stooker met zijn broers en zussen op de Groote Werf. Het zijn
            zomaar twee Marker vissersgezinnen, maar voor hen zou de zee zich
            van zijn wreedste kant laten zien.

            De zee neemt…

            Slecht weer was het in de eerste weken van 1916. Bar slecht werd het
            op 11 en 12 januari toen een noordwester storm enorme massa’s water
            door de zeegaten naar binnen joeg en de het waterpeil op de Zuiderzee
            tot drie meter boven NAP deed stijgen. De wind kromp de volgende
            dag naar het westen en met het aanhouden van de storm kreeg het in
            de Zuiderzee opgestuwde water geen kans bij eb terug te keren. Het
            was  die  combinatie  van  storm  en  extreem  hoog  water  die  de
            Waterlandse zeedijk in de nacht van 13 op 14 januari 1916 noodlottig
            werd. De dijken braken op tal van plaatsen en een enorme overstroming
            was het gevolg. Maar nog veel erger teisterde de zee het slechts door
            lage dijken beschermde eiland Marken.  Zestien slachtoffers waren hier
            te  betreuren  en  de  ravage  was  enorm.  Veertien  tot  twintig  huizen
            werden totaal vernield, vrijwel alle andere liepen schade op. In de haven
            zonken  twintig  botters,  andere  werden  door  golven  op  de  kade
            geworpen.  Aan  Gerrit  Jan  Honig  uit  Zaandijk  vertelde  een  van  de
            eilanders:

            “Wat een angst hebben we uitgestaan. Ziet ge daar de woning van
            Klaas de Waard, zijn huis werd door de vloedgolf opgenomen, en dreef
            met de zee op en neer. Klaas trachtte zich in de dakgoot te redden,
            steeds om hulp roepende, doch niemand kon hem helpen.

            Tot diep in de nacht hoorde men zijn hulpgeschrei. Eindelijk werd het
            stil. Klaas had zijn graf in de golven gevonden, en met hem zijn vrouw
            en twee kinderen”.
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15